Podatnicy wierzący a wolność edukacji religijnej

posted on July 7, 2010

W serwisie pro-rodzinnym LifeSiteNews.com, czytamy artykuł jaki napisał Charles Lewis na blogu o nazwie "Holy Post", który należy do gazety National Post.

Charles Lewis pisze, że zarząd redakcyjny gazety National Post stwierdził, iż średnia szkoła Loyola High School w Montrealu nie powinna mieć prawa zrezygnowania z rządowego programu dotyczącego religii i etyki, gdyż szkołę finansują środki publiczne. Zarząd redakcyjny doszedł do takiego zdania mimo orzeczenia sądu, że szkoła może z programu zrezygnować.

Na pierwszy rzut oka - argument wydaje się słuszny. Jako szkoła religijna, znajduje się ona niejako poza sektorem publicznym, zatem administracja szkolna powinna być wdzięczna za jakiekolwiek wsparcie publiczne. Jednak redakcja gazety nie zdała sobie sprawy, że środki publiczne - to nie wyłącznie pieniądze świeckie. Pieniądze bowiem, które rząd zbiera na edukację ściąga się od różnych ludzi, w tym też wierzących. Wierzący płacą podatki jak wszyscy. Powstaje więc pytanie: czemu podatnicy wierzący mieliby mieć mniej do powiedzenia niż podatnicy niereligijni?

We współczesnym społeczeństwie coraz bardziej upowszechnia się twierdzenie, że ludzie wierzący powinni stać jakby w kącie i zachowywać się cicho; że ich udział w życiu społecznym należy odrzucić na margines. Twierdzi się, że "reszta" społeczeństwa zajmuje tzw. "rozsądny środek". Uważa się, że wartości przekazywane przez państwo są zawsze bardziej prawidłowe niż te promowane przez osoby religijne. I tu Charles Lewis pisze, że widzimy tzw. "twardą rękę" religii stanu zwanej laicyzmem.

Na końcu dopisuje, że istnieje dziś założenie, że jedynie osoby religijne potrafią być nietolerancyjne i że państwo jest zawsze neutralne. Jeśli spojrzymy poważnie na takie założenie, można rzec że jest ono niesłychanie naiwne- stwierdza Lewis. Dodaje on, że w sprawiedliwym społeczeństwie, powinno być miejsce na jedno i drugie.

Back to Home